خطر ابتلا همسر افراد دیابتی به دیابت نوع 2

آیا همسر شما به دیابت نوع 2 مبتلا می باشد؟ اگر چنین است شما هم می توانید درمعرض خطر ابتلا به دیابت نوع 2 باشید.

اگر چه ما آموخته ایم بسیاری از چیزها را با شریک زندگی خود تقسیم کنیم اما معمولاً دیابت نوع 2 تا بحال دراین فهرست نبوده است. تحقیقات جدید توسط مرکز سلامت دانشگاه McGillدر کانادا نشان داد که اگر فردی  به دیابت نوع 2 مبتلا باشد، خطر ابتلا همسرش به این بیماری افزایش می یابد.

نتایج این تحقیق در مجله ی BMC Medicineمنتشر گردید.

دیابت نوع 2(شایع ترین شکل دیابت قندی) هنگامی دربدن یک فرد ظهورمی کند که سلولهای بدن به انسولین مقاوم شوند، دراین صورت بدن قادر به استفاده ی صحیح از انسولین نخواهد بود. خطر ابتلا به دیابت در صورت داشتن یک شیوه ی زندگی ناسالم  افزایش می یابد برای مثال اگر افراد غذاهایی با چربی زیاد میل کنند و بطور منظم به ورزش نپردازند خود را در معرض خطر ابتلا به این بیماری قرار می دهند.

 چنانچه فردی از نظر بیولوژیکی با شخص مبتلا به دیابت مرتبط باشد، خطر ابتلا به این بیماری در او افزایش می یابد. به گفته ی محققین انجمن دیابت آمریکا این خطر بیولوژیکی برای دیابت  نوع 2 وجود دارد و احتمال آن بالا است.

محققین می گویند: تعداد بسیار محدودی آنالیز بروی خطر ابتلا همسران افراد دیابتی به دیابت نوع 2 انجام شده است (همسرانی که ارتباط بیولوژیک با هم ندارند). به دلیل اینکه خطر به دیابت نوع 2 با فاکتورهای شیوه ی زندگی ارتباط دارد بنابراین غالباً این خطر برای همسران افراد مبتلا به دیابت نیز بصورت مشابه وجود دارد.

با در نظر گرفتن این موضوع، محققین به آنالیز 6 مطالعه در این زمینه پرداختند که مجموعاً در این مطالعات 75498 زوج شرکت داشتند.

محققین خطر ابتلا را برای هر فرد ارزیابی کردند و سایر فاکتورها مانند سن، وضعیت اقتصادی اجتماعی و اینکه تشخیص دیابت  در این افراد چگونه صورت گرفته است را درنظر گرفتند. محققین با بررسی وآنالیز اطلاعات دریافتند که خطر ابتلا به دیابت برای همسران افرادی که سابقه ی خانوادگی ابتلا به دیابت نوع 2 دارند 26 درصد افزایش  می یابد.

علاوه بر این در مطالعاتی که تشخیص دیابت توسط خود فرد با انجام آزمایش خون صورت گرفته است خطر ابتلا به دیابت نوع 2 برای همسر این افراد دو برابر است.

محققین حدس می زنند که این افزایش خطر می تواند نتیجه ی social clusteringیا خوشه بندی اجتماعی باشد. این بدان معنا است که اگر حتی همسران از نظر بیولوژیکی با هم ارتباط نداشته باشند، زندگی در یک محیط مشابه ، تطبیق با عادات اجتماعی مشابه، تبعیت از یک الگوی تغذیه ای و ورزشی همه عواملی هستند که تعیین کننده ی خطر ابتلا به دیابت نوع 2 می باشند.

 محققین می گویند: جفت گزینی یا "assortative mating"نیز در خطر ابتلا همسران به دیابت نوع 2 نقش دارد، این اصطلاح در حقیقت نشان می دهد افراد در جستجوی همسرانی با خصوصیات مشابه با خود هستند.

 دکتر Dasguptaمی گوید: هنگامیکه صحبت از سابقه ی خانوادگی ابتلا به دیابت نوع  2 می کنیم ما معمولاً افزایش خطر را در میان افراد یک خانواده درنتیجه ی فاکتور ژنتیکی درنظر می گیریم اما آنچه آنالیزهای اخیر نشان می دهد خطری است که بوسیله ی همسران به اشتراک گذاشته می شود. این موضوع تأثیر محیطی مشترک، دیدگاه ها و رفتارهای مشترک بر خطر افزایش ابتلا به دیابت را که احتمالاً زمینه ساز خطر ابتلا به دیابت است ، پررنگ تر می کند. این یافته ها نتیجه ی یک تحقیق نیست بلکه از آنالیز ترکیب نتایج مطالعات موجود حاصل شده است.

محققین می گویند: برای درک بهتر فاکتورهای خطر اشتراکی برای دیابت در زوج ها به تحقیقات بیشتری نیاز دارند، دانشمندان بر اساس یافته های اخیر پیشنهاد می کنند مداخلاتی که زوج ها را برای رسیدن به یک شیوه ی زندگی سالم تر رهنمون می کنند می تواند به کاهش خطر ابتلا به دیابت کمک کند.

 سال گذشته مقاله ای در مجله ی Medical News Todayمنتشر شد که نشان می داد هنگامیکه یکی از زوج ها درد دارد بروی زوج دیگر نیز تأثیر می گذارد برای مثال سبب بی خوابی یا حتی افزایش خطر ابتلا به برخی بیماریها می شود.

منبع : www.medicalnewstoday.com/articles/271494.php

مترجم: ماندانا فرخی نیا